İsaMuslubaş

Şu satırları okurken, lütfen kendi kimliğinin şuuruyla oku ki, neden millete bağlı ama partilerden bağımsız aday olduğumu anlayasın...

İnancım o ki;

Anlamak an’da yaşamakla mümkün olur. An’da yaşamak ise; geçmişin pişmanlığından, geleceğin hayalinden kurtulup; baktığını görüp, işittiğini duyma halidir.
Mevcut gidişatın yanlışlığını, eksikliğini halihazırdaki yaşayışımız gösteriyor. At ile it izinin, zengin ile fakirin, dinli ile dinsizin birbirine karıştığı şu ortamda; kayıp olan tek şey, genel ölçü’nün bilinmeyişidir. O halde bu durumu huzura kavuşturacak tek şey, genel ölçü’yü bulmaktır. Genel ölçü ise, insanın öz yaratılışını tanımak ve her ihtiyacını iyi bilmekten bulunacaktır.

İnsana, düşünen bir hayvan veya ekonomik bir vak’a gözüyle bakan idarecinin yönetimiyle insan ne kadar mutlu olabilir?

Gelelim bir olan, insanı insanca yaşatan İslâm dinini, birçok dinlere ayırıp dinlerarası diyalog saçmalığını gündeme getirenlere!.. Bilerek yapıyorlarsa dine büyük zarar veriyorlar. Bilmeden yapıyorlarsa lütfen öğrensinler!.. Bir olan Allah’ın bir dini olur.

Din, siyasete değil politikaya alet edilemez. Siyaset başka, politika başkadır. Din, adına yaşanandır ve siyasetle kaimdir.
Adem A.S.’dan başlayan İslâm dini gelişe gelişe Muhammed A.S.’da tamamlanmıştır. Ve Türk’ün tabii dini İslâm’dır.

İnsanın en başta gelen ihtiyaçlarından biri olan İNANMA ihtiyacının, müspet olan İslâm dinini iyi anlayan ilim adamlarıyla karşılanması gerekir.

Biraz da sizlerle şu anda konuşuyormuşum gibi yazmama sebep olan 22 Temmuz’daki seçimlerden bahsedelim…
Hepimizi sandık başına “Mutlaka oyunuzu kullanın!” telkiniyle davet ediyorlar. Hiç tanımadığımız adayları, namus diye nitelendirdiğimiz oylarımızı vererek seçmek zorunda bırakılışımız beni rahatsız ediyor. İşin garip tarafı bu durumun; demokrasinin bir gereği, vazgeçilmesi mümkün olmayan bir eylemi olarak öne sürülmesi daha da rahatsız ediyor. Demokrasi bu değildir beyler, bu değildir.

Ülke idaresi, doğrudan doğruya insan idaresi olduğuna göre; insan’ı tanımayanların, bilmeyenlerin yönetim safında yer almalarını önleyen bir sistemin getirilip geliştirilmesi gerektiğine inanıyorum.
Birkaç parti adına birkaç aday ilan edip oylama yaptırmak, milleti ahmak yerine koymaktır.

Peki nasıl olmalıdır?
Gizli ve aşikar, aynı davranışlar ve aynı ciddiyetle yaşayan, mazbut ahlak ve fazilet örneklerini halk kendi arasından seçebilmelidir. Seçilecek kişilerin, seçenlerin kefil olabilecekleri kadar iyi tanıdıkları ve güvendikleri olmaları sağlanmalıdır.

Parti olan ülkede bölünen milli irade zayıflar, devletin gücü de bu nispette azalır. Bir millet bir ailedir, bir vücuttur. Particilik bu vücudu çarmıha gerer.
Tanımadan, güven duymadan, sandık başına gidip belirlenmiş adaylardan birine ya da herhangi bir partiye oy vermek, demokrasinin özüyle çelişen bir olaydır.

Siyasetten amaç; öncelikle millet ve ülke bütünlüğünü korumak, değerlendirmek, yüceltmek, yüceliğini haklı olarak diğer ülkelere saygıyla kabul ettirmek olmalıdır.

Dostluğumuz birlik ve beraberliğe, düşmanlığımız bölücülüğe ve ayrımcılığadır.

İsa MUSLUBAŞ

0 Yorum

Kendi kültürümüzü hiçe sayıp önem vermeyen, ülkemizin fakirliğinden söz eden, düşmandır.

Kişiler, yetersizlikten ve gereksizlikten bağımlılığa düşerler. Kendisini tam olarak öğrenip bilmeden önce yabancıyı öğrenen, öğrendiklerini yabancıdan önce kendisi kullanmak zorunda kalır. Bu ise bağımlılık getirir.

Milletini yabancıdan tanıyıp, yabancının tarifine ve onların fikirlerine göre yönetmekte olanların yönetimi, o millete değil yabancıya yarar. Sonuç; bağımlılık, hatta sömürgeliktir.

Bilgi sahibi olmak için küçümsenmeye, kovulmaya, dayak yemeye bile tahammül göstermek, bağımsız olmaktır.

İşte bunun için;

PARTİLERDEN BAĞIMSIZ, MİLLETİNE BAĞLI

İsa MUSLUBAŞ

0 Yorum